تحلیل شاکری: رانت ارز ترجیحی و چالشهای سرمایه در گردش

مجید شاکری در تحلیل خود به اهمیت تامین سرمایه در گردش در زنجیره اقتصادی و تاثیر آن بر رانت ارز ترجیحی پرداخته است. وی تاکید میکند که حذف ارز ترجیحی باید بخشی از برنامه جامع صنعتی باشد و تغییرات ناگهانی میتواند رانت را تقویت کند.
به نقل از خبرگزاری تحلیل بازار، در تحلیل اخیر خود، مجید شاکری، اقتصاددان برجسته، به بررسی ابعاد پنهان رانت ارز ترجیحی پرداخته و بر اهمیت تامین سرمایه در گردش در زنجیره اقتصادی تاکید کرده است. وی بیان میکند که بخش کوچکی از رانت واردات کالاهای اساسی ناشی از تفاوت نرخ ارز است، در حالی که بخش عمدهتر آن به تامین سرمایه در گردش برای ادامه زنجیره تولید و توزیع مربوط میشود. این تحلیل نشان میدهد که آزادسازی ناگهانی ارز ترجیحی، بدون تدابیر لازم برای مدیریت سرمایه در گردش، میتواند به تقویت این رانت منجر شود، نه تضعیف آن.
شاکری معتقد است که تضعیف اثر ارز ترجیحی در طول زنجیره اقتصادی بیشتر به هزینههای مالی مرتبط است تا به مسائل دیگر مانند عدم دسترسی به ارز. این دیدگاه نشان میدهد که حذف ارز ترجیحی نباید بهتنهایی و صرفاً بهعنوان راهکاری برای رانتزدایی در نظر گرفته شود، بلکه باید بخشی از یک برنامه جامع صنعتی در بخش کشاورزی باشد. در این راستا، وی بر اهمیت اجرای تدریجی این سیاست تاکید میکند، چرا که این رویکرد با توجه به محدودیتهای بوروکراسی در ایران، منطقیترین گزینه به نظر میرسد.
در این تحلیل، شاکری به وضوح نشان میدهد که سیاستگذاریهای اقتصادی باید با در نظر گرفتن تمامی ابعاد و تاثیرات آنها بر زنجیرههای تولید و توزیع انجام شود. او هشدار میدهد که هرگونه تغییر ناگهانی در سیاستهای ارزی میتواند به جای کاهش رانت، به تقویت آن منجر شود. این تحلیل نه تنها به اهمیت مدیریت سرمایه در گردش اشاره دارد، بلکه بر لزوم تدوین برنامههای جامع و تدریجی برای اصلاحات اقتصادی تاکید میکند.
در نهایت، شاکری با ارائه این تحلیل، بر ضرورت بازنگری در سیاستهای ارزی و اقتصادی کشور تاکید کرده و خواستار توجه بیشتر به تاثیرات بلندمدت این سیاستها بر اقتصاد کلان کشور است. وی پیشنهاد میکند که برنامههای اصلاحی باید با دقت و بهصورت تدریجی اجرا شوند تا بتوانند به بهبود واقعی و پایدار در اقتصاد کشور منجر شوند.




