توافق دو میلیارد دلاری ونزوئلا و آمریکا میتواند عرضه نفت ونزوئلا به چین را محدود کند و پالایشگاههای چینی را به سمت نفت ایران سوق دهد. با کاهش دسترسی به نفت ونزوئلا، نفت ایران به عنوان جایگزینی اقتصادی برای چین مطرح میشود و نقش ایران را تقویت میکند.
به نقل از خبرگزاری اقتصاد نیوز، در پی تحولات اخیر در روابط کاراکاس و واشنگتن، توافقی به ارزش دو میلیارد دلار برای صادرات نفت خام ونزوئلا به ایالات متحده اعلام شد. این توافق، که پس از ربایش نیکلاس مادورو توسط نیروهای آمریکایی صورت گرفت، میتواند به طور قابل توجهی عرضه نفت ونزوئلا به چین را محدود کند. تحلیلگران معتقدند که این تغییرات، منبع نفت ارزان برای پالایشگاههای مستقل چین، معروف به تیپاتها، را تحت تأثیر قرار خواهد داد.
چین که به عنوان بزرگترین واردکننده نفت خام جهان شناخته میشود، به طور سنتی خریدار نفت از روسیه، ایران و ونزوئلا بوده است. با این حال، تحلیلگران بر این باورند که محدودیتهای جدید در عرضه نفت ونزوئلا، پالایشگاههای مستقل چینی را به سمت منابع جایگزین سوق خواهد داد. جون گو، تحلیلگر ارشد در شرکت اسپارتا کامودیتیز، اظهار داشت که این پالایشگاهها ممکن است دسترسی به بشکههای نفت سنگین تخفیفدار را از دست بدهند، اما با توجه به فراوانی نفت روسیه و ایران، انتظار نمیرود که تقاضای خرید نفت غیرتحریمی افزایش یابد.
دادههای اخیر نشان میدهد که چین همچنان به دنبال تأمین نیازهای نفتی خود از منابع متنوع است. با این حال، در شرایطی که بشکههای ونزوئلا در دسترس نیستند، نفت ایران میتواند به عنوان جایگزینی اقتصادی و منطقی برای پالایشگاههای چینی مطرح شود. این تغییرات در بازار نفت میتواند تأثیرات گستردهای بر اقتصاد جهانی داشته باشد و نقش ایران را به عنوان تأمینکننده اصلی نفت در منطقه تقویت کند.
در نهایت، با توجه به تحولات جاری و پیشبینیهای اقتصادی، به نظر میرسد که چین به دنبال حفظ تنوع در منابع نفتی خود خواهد بود. این امر نه تنها به کاهش وابستگی به یک منبع خاص کمک میکند، بلکه به پالایشگاههای چینی امکان میدهد تا در شرایط ناپایدار بازار جهانی، به طور مؤثرتر عمل کنند. نفت ایران، با توجه به شرایط فعلی، میتواند به عنوان یک گزینه استراتژیک برای تأمین نیازهای نفتی چین در آینده نزدیک مطرح شود.
