تورم

عیدی کارگران؛ از رؤیای خرید خودرو تا واقعیت تلخ تورم

خلاصه خبر

عیدی کارگران در سال ۱۴۰۵ حتی در حداکثر میزان خود نمی‌تواند هزینه‌های یک ماه زندگی در کلان‌شهرها را پوشش دهد و به کمک‌هزینه‌ای برای مقابله با تورم تبدیل شده است. تحلیلگران هشدار می‌دهند که ادامه تورم قدرت خرید کارگران را کاهش می‌دهد و نیازمند راه‌حل‌های پایدار است.

به نقل از خبرگزاری جهان صنعت نیوز، در آستانه نوروز، بررسی‌ها نشان می‌دهد که عیدی کارگران در سال ۱۴۰۵، حتی در حداکثر میزان خود، قادر به پوشش هزینه‌های یک ماه زندگی در کلان‌شهرها نیست. این پاداش که زمانی می‌توانست به کارگران اجازه دهد به خرید خودرو بیندیشند، اکنون تنها به یک کمک‌هزینه اضطراری برای مقابله با تورم تبدیل شده است. در شرایطی که بازار با افزایش قیمت‌ها روبروست، عیدی کارگران پیش از رسیدن به لحظه سال تحویل، در تورم ذوب می‌شود و تنها برای خرید چند قلم پوشاک و تأمین یک وعده غذایی برای مهمانان نوروزی کفایت می‌کند.

بر اساس قانون تعیین عیدی، حداقل عیدی برای یک سال کار معادل دو برابر حداقل دستمزد سالانه و حداکثر آن سه برابر حداقل دستمزد است. در سال جاری، این میزان به ترتیب حدود ۲۰ میلیون و ۷۸۰ هزار تومان و ۳۱ میلیون و ۱۰۰ هزار تومان تعیین شده است. با این حال، کارفرمایان می‌توانند با توجه به شرایط اقتصادی و سطح حقوق کارکنان، مبالغ بیشتری به‌عنوان عیدی پرداخت کنند. اما با توجه به تورم فزاینده و افزایش هزینه‌های زندگی، این مبالغ نیز نمی‌توانند به‌طور کامل نیازهای مالی کارگران را پوشش دهند.

تحلیلگران اقتصادی هشدار می‌دهند که در صورت ادامه روند فعلی تورم، قدرت خرید کارگران به شدت کاهش خواهد یافت و عیدی سالانه دیگر نمی‌تواند نقشی در بهبود وضعیت مالی آنان ایفا کند. این امر به ویژه در کلان‌شهرها که هزینه‌های زندگی به مراتب بالاتر است، بیشتر احساس می‌شود. در چنین شرایطی، سیاست‌گذاران باید به دنبال راه‌حل‌های پایدار برای مهار تورم و بهبود وضعیت معیشتی کارگران باشند تا عیدی سالانه بتواند بار دیگر به عنوان یک پاداش واقعی و انگیزه‌بخش عمل کند.

در نهایت، با توجه به شاخص‌های اقتصادی و روندهای کنونی، پیش‌بینی می‌شود که اگر تدابیر مناسبی برای کنترل تورم اتخاذ نشود، وضعیت اقتصادی کارگران در سال‌های آینده نیز با چالش‌های جدی مواجه خواهد شد. این امر نیازمند هماهنگی و همکاری میان دولت، کارفرمایان و نهادهای اقتصادی است تا بتوانند راه‌حل‌های مؤثری برای بهبود شرایط اقتصادی و رفاهی کارگران ارائه دهند.

آرش رضایی

من آرش هستم؛ پژوهشگری که بیشتر از عدد و رقم، به رفتار آدم‌ها در بازارها علاقه‌منده. مسیر کاری من از دنیای آمار شروع شد، اما حالا بیشتر روی اقتصاد رفتاری و تصمیم‌گیری‌های مالی کار می‌کنم. برام جذابه که بدونم چرا مردم برخلاف منطق اقتصادی عمل می‌کنن و چطور احساسات می‌تونه بازار رو بالا و پایین ببره. سعی می‌کنم تحلیل‌هام ترکیبی از داده و روان‌شناسی باشه.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا