جنگ بر اقتصاد جهانی از طریق بازار نفت تأثیر میگذارد و میتواند قیمت نفت را به ۹۰ تا ۱۰۰ دلار برساند، که به افزایش تورم و هزینههای سوخت و تولید منجر میشود. این وضعیت میتواند رشد اقتصادی را کاهش داده و بیکاری را افزایش دهد، نیازمند مدیریت دقیق بحران است.
به نقل از خبرگزاری دنیای اقتصاد، نخستین و شاید مهمترین کانال اثرگذاری جنگ بر اقتصاد جهانی، بازار نفت است. ایران با تولید روزانه حدود ۳ میلیون بشکه نفت، سهمی معادل ۴ درصد از عرضه جهانی را در اختیار دارد. افزون بر این، تنگه هرمز بهعنوان گذرگاه حیاتی، مسیری است که حدود یکپنجم نفت جهان از آن عبور میکند. در صورتی که حملات محدود و بدون هدفگیری زیرساختهای نفتی صورت گیرد، افزایش قیمت نفت احتمالاً موقتی خواهد بود، مشابه آنچه در تنشهای پیشین مشاهده شد. اما در صورت آسیب به زیرساختهای نفتی یا اختلال در تردد نفتکشها، قیمت نفت میتواند به محدوده ۹۰ تا ۱۰۰ دلار یا حتی بالاتر برسد. چنین شرایطی میتواند بهطور مستقیم هزینههای سوخت، حملونقل و تولید را در ایالات متحده و سایر نقاط جهان تحت تأثیر قرار دهد.
دومین پیامد مهم، تورم است. برآوردها نشان میدهد که هر افزایش ۵ درصدی در قیمت نفت میتواند حدود ۰.۱ واحد درصد به نرخ تورم اقتصادهای پیشرفته اضافه کند. اگر قیمت نفت به ۱۰۰ دلار برسد، فشار تورمی میتواند تا حدود ۱ واحد درصد افزایش یابد. این در حالی است که تورم در ایالات متحده هنوز به هدف ۲ درصدی خود نرسیده است و چنین افزایشی میتواند برنامههای کاهش نرخ بهره را به تعویق بیندازد. این امر به معنای افزایش هزینههای وامگیری برای خانوارها و بنگاهها خواهد بود، که میتواند مصرف و سرمایهگذاری را تحت فشار قرار دهد.
در نهایت، پیامدهای اقتصادی جنگ فراتر از مرزهای جغرافیایی و اقتصادی است و میتواند به بیثباتی در بازارهای مالی و کاهش اعتماد سرمایهگذاران منجر شود. این وضعیت میتواند به کاهش رشد اقتصادی و افزایش بیکاری دامن بزند، که در نهایت بر رفاه عمومی تأثیر منفی خواهد گذاشت. در چنین شرایطی، سیاستگذاران باید با دقت و تدبیر به مدیریت بحران پرداخته و از ابزارهای مالی و پولی مناسب برای کاهش اثرات منفی استفاده کنند.
