افزایش قیمت دارو و تجهیزات پزشکی به دلیل حذف یارانهها، فشار زیادی بر دیابتیها وارد کرده و هزینههای آنها را ۴.۳ برابر کرده است. این وضعیت، دسترسی به انسولین و تجهیزات پزشکی را دشوار کرده و ممکن است به بحرانهای اجتماعی و اقتصادی منجر شود.
به نقل از خبرگزاری دنیای اقتصاد، در هفتههای اخیر، خانوارهای وابسته به داروهای خاص، به ویژه دیابتیها، با چالشی جدی در زمینه هزینههای معیشتی خود روبرو شدهاند. افزایش ناگهانی قیمتها، که نتیجه حذف یارانههای دارو و تجهیزات پزشکی است، فشار مضاعفی بر این گروهها وارد کرده است. بررسیها نشان میدهد که هزینههای مرتبط با «سبد حیات» دیابتیها در مقایسه با دو ماه گذشته، ۴.۳ برابر افزایش یافته است. این تغییرات اقتصادی، ناشی از شوکهای ارزی و تورم عمومی، به شدت بر توانایی این افراد برای دسترسی به داروهای ضروری تأثیر گذاشته است.
دیابتیهای نوع یک، که جمعیت آنها بر اساس آمارهای سال گذشته بیش از ۵ میلیون نفر تخمین زده میشود، به طور ویژهای تحت تأثیر این تحولات قرار گرفتهاند. این افراد نیازمند نظارت مداوم بر قند خون خود هستند و به تزریق منظم انسولین نیاز دارند. انسولین برای این گروه به منزله «آب حیات» است و هرگونه اختلال در دسترسی به این داروی حیاتی میتواند پیامدهای جدی برای سلامت آنها به همراه داشته باشد. در شرایط فعلی، محدودیتهای ارزی و افزایش قیمتها، دسترسی به انسولین و سایر تجهیزات پزشکی را به چالشی بزرگ تبدیل کرده است.
تحلیلگران اقتصادی معتقدند که ادامه این روند میتواند به بحرانهای اجتماعی و اقتصادی گستردهتری منجر شود. افزایش هزینههای درمانی، در کنار سایر فشارهای اقتصادی، میتواند به کاهش کیفیت زندگی و افزایش نارضایتی عمومی منجر شود. از سوی دیگر، پیشبینیها حاکی از آن است که اگر سیاستهای حمایتی مناسب اتخاذ نشود، این وضعیت میتواند به کاهش دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی برای گروههای آسیبپذیر منجر شود. در نهایت، برای جلوگیری از تشدید این بحران، نیاز به بازنگری در سیاستهای اقتصادی و ارائه راهکارهای حمایتی فوری احساس میشود.
