بازار سهام در بحران مالی جهانی به دنبال جذب نقدینگی است و با چالشهای بیثباتی ناشی از سیاستهای پولی مواجه است. برای ایجاد ثبات، اصلاحات ساختاری و تقویت شفافیت ضروری است تا بازار به پناهگاهی امن برای سرمایهگذاران تبدیل شود.
به نقل از خبرگزاری دنیای اقتصاد، بازار سهام در میانهی یک بحران مالی جهانی، همچون سیلابی است که به دنبال مسیرهای جدید برای نفوذ در تمامی ابعاد اقتصاد میگردد. در این میان، بورس بهعنوان یکی از مهمترین ابزارهای جذب نقدینگی، در تقاطع تاریخی قرار گرفته است. آیا بازار سهام میتواند به پناهگاهی امن برای حفظ ارزش داراییها در برابر تورم تبدیل شود، یا اینکه خود در گرداب بیثباتیهای ناشی از سیاستهای پولی غرق خواهد شد؟ این مقاله به تحلیل این پیچیدگی و ارائه چشماندازی واقعبینانه از آینده بورس در سایه رشد نقدینگی میپردازد.
رشد نقدینگی در کشور پدیدهای جدید نیست، اما ابعاد و سرعت آن در سالهای اخیر بیسابقه بوده است. ریشه اصلی این معضل، الگوی تأمین کسری بودجه دولت است. در غیاب درآمدهای پایدار غیرنفتی و تحت تأثیر تحریمها، دولت ناگزیر به استقراض از بانک مرکزی و انتشار اوراق مالی روی آورده است. نتیجه مستقیم این استقراضها، افزایش پایه پولی و در پی آن، رشد سرسامآور نقدینگی است. این نقدینگی سرگردان، به دلیل محدودیت ظرفیتهای تولیدی و سرمایهگذاری مولد، به جای بخش واقعی اقتصاد به سمت بازارهای دارایی هجوم میآورد و در یک چرخه تکراری ناپایدار قرار میگیرد.
در این شرایط، بازار سهام بهعنوان یکی از گزینههای اصلی سرمایهگذاری، با چالشی جدی روبهرو است. از یک سو، افزایش نقدینگی میتواند به رشد ارزش سهام منجر شود و از سوی دیگر، بیثباتیهای ناشی از سیاستهای پولی و اقتصادی میتواند به کاهش اعتماد سرمایهگذاران بیانجامد. در این میان، تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که برای ایجاد ثبات در بازار سهام، اصلاحات ساختاری در سیاستهای مالی و پولی ضروری است. همچنین، تقویت شفافیت و نظارت بر بازارها میتواند به افزایش اعتماد سرمایهگذاران کمک کند.
در نهایت، آینده بازار سهام به شدت وابسته به تصمیمات سیاستگذاران اقتصادی و توانایی آنها در مدیریت نقدینگی و ایجاد تعادل در سیاستهای مالی است. اگر این اقدامات بهطور مؤثر اجرا شوند، بازار سهام میتواند به یک پناهگاه امن برای سرمایهگذاران تبدیل شود. در غیر این صورت، خطر تبدیل شدن به یک میدان بیثباتی اقتصادی همچنان باقی خواهد ماند. این موضوع نیازمند توجه و اقدام فوری از سوی مسئولان اقتصادی است تا از تبدیل شدن این فرصت به تهدید جلوگیری شود.
