تنشها میان عربستان و امارات بر سر یمن افزایش یافته و اتحاد اسرائیل و امارات برای تضعیف قدرتهای منطقهای شکل گرفته است. این تغییرات استراتژیک، رقابتهای ژئوپلیتیکی جدیدی را در خاورمیانه ایجاد کرده و بر توازن قدرت تأثیرگذار است.
به نقل از خبرگزاری اقتصاد نیوز، در ماههای اخیر، تنشها میان عربستان سعودی و امارات متحده عربی بر سر یمن به شدت افزایش یافته است. در این میان، اتحاد جدیدی که میان اسرائیل و امارات شکل گرفته، به نظر میرسد که با هدف تضعیف قدرتهای منطقهای مانند عربستان و ترکیه طراحی شده است. این اتحاد، ریاض را وادار کرده است تا برخلاف رویههای سنتی خود، موضعی سخت و قاطع اتخاذ کند. به نظر میرسد که این تغییرات استراتژیک، نقشههای منطقهای را به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار داده است.
بیش از یک دهه پیش، ژنرال جیمز متیس، فرمانده سابق سنتکام آمریکا، ابوظبی را به عنوان «اسپارتای کوچک» توصیف کرد. این توصیف به دلیل نقش بزرگ و تأثیرگذاری است که امارات با وجود جمعیت اندک خود در منطقه ایفا میکند. اکنون، نزدیکی مواضع امارات و اسرائیل، که به پیمان ابراهیم در سال ۱۳۹۹ منجر شد، نشاندهنده تغییرات عمیق در سیاستهای منطقهای است. این پیمان، که با مدیریت دولت اول ترامپ به ثمر رسید، نشاندهنده همگرایی منافع این دو کشور در برابر چالشهای مشترک است.
در حالی که اختلافات تاریخی میان امارات و عربستان بر سر مسئله اسرائیل و فلسطین وجود دارد، اما ریشه اصلی بحران کنونی را میتوان در رقابت دو خاندان سلطنتی برای برتری در شبهجزیره عربستان جستجو کرد. پس از درگذشت شیخ زاهد در سال ۱۳۸۳، امارات متحده عربی مسیر متفاوتی را نسبت به راهبردهای سنتی خود در پیش گرفت. این تغییرات استراتژیک، به ویژه در زمینه سیاستهای خارجی و نظامی، نقش مهمی در تحولات منطقهای ایفا کرده است.
با توجه به این تحولات، پیشبینی میشود که رقابتهای منطقهای میان این کشورها در آینده نزدیک تشدید شود. این رقابتها نه تنها بر روابط دوجانبه تأثیرگذار خواهد بود، بلکه میتواند بر اقتصاد منطقه نیز اثرات قابل توجهی بگذارد. از این رو، تحلیلگران اقتصادی و سیاسی باید با دقت بیشتری به بررسی این تحولات بپردازند تا بتوانند پیامدهای احتمالی آن را بر اقتصاد و سیاستهای منطقهای پیشبینی کنند.
در نهایت، این اتحاد نوظهور و تغییرات استراتژیک در منطقه، نشاندهنده دورهای جدید از رقابتهای ژئوپلیتیکی است که میتواند تأثیرات گستردهای بر توازن قدرت در خاورمیانه داشته باشد. با توجه به این تحولات، کشورهای منطقه باید با دقت و هوشیاری بیشتری به مدیریت روابط خود بپردازند تا بتوانند در این محیط پیچیده و پویا، منافع ملی خود را حفظ کنند.
