حذف ارز ترجیحی در ایران باعث فشار بر صنایع غذایی، بهویژه لبنیات، و افزایش هزینههای تولید شده است. در حالی که تولیدکنندگان مواد اولیه کشاورزی سود بیشتری خواهند داشت، سیاستهای حمایتی و بازارهای صادراتی جدید برای کاهش اثرات منفی ضروریاند.
به نقل از خبرگزاری تحلیل بازار، با حذف ارز ترجیحی، صنایع غذایی کشور در آستانه تحولی بنیادین قرار گرفتهاند. در این میان، صنایع لبنی بهعنوان یکی از بخشهای کلیدی این صنعت، بیشترین فشار را متحمل خواهند شد. افزایش قیمت نهادههای دامی و کالاهای اساسی، که در برخی موارد تا سه برابر رشد خواهند کرد، میتواند هزینههای تولید را بهطور چشمگیری افزایش دهد. این تغییرات نهتنها بر قیمت تمامشده محصولات تأثیر میگذارد، بلکه میتواند تقاضای مصرفکننده را نیز کاهش دهد و سودآوری شرکتها را با نوساناتی مواجه سازد.
در مقابل، تولیدکنندگان مواد اولیه کشاورزی و دامپروری با آزادسازی نرخها، چشمانداز سودآوری بهتری را تجربه خواهند کرد. این تغییرات اقتصادی میتواند الگوی مصرف خانوارها را دگرگون کند و شرکتهای لبنی را به چالش بکشد، مگر اینکه سیاستهای حمایتی نظیر کالابرگ الکترونیکی بتوانند بخشی از تقاضا را حفظ کنند یا شرکتها موفق به یافتن بازارهای صادراتی جدید شوند. با این حال، در شرایط تحریم، یافتن بازارهای جایگزین امری دشوار خواهد بود.
تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که حذف ارز ترجیحی میتواند به تغییرات ساختاری در بازار منجر شود. این تغییرات ممکن است به افزایش رقابت و نوآوری در صنایع غذایی بینجامد، اما در عین حال، نیازمند سیاستهای حمایتی قوی از سوی دولت است تا بتواند از فشار بر مصرفکنندگان و تولیدکنندگان بکاهد. در نهایت، موفقیت این اصلاحات اقتصادی بستگی به توانایی دولت در مدیریت چالشهای پیشرو و ایجاد تعادل میان عرضه و تقاضا دارد.
با توجه به شرایط اقتصادی کنونی، پیشبینی میشود که این تغییرات در بلندمدت به بهبود کارایی و بهرهوری در صنایع غذایی منجر شود. با این حال، در کوتاهمدت، فشارهای اقتصادی بر خانوارها و تولیدکنندگان اجتنابناپذیر خواهد بود. در این میان، اتخاذ سیاستهای حمایتی و راهبردهای اقتصادی هوشمندانه میتواند به کاهش اثرات منفی و تسهیل گذار به یک اقتصاد پایدارتر کمک کند.
