در شرایط اقتصادی کنونی، زوجهای جوان ایرانی به سکونت موقت در خانه والدین تمایل دارند که نشاندهنده نیاز به حفظ حریم خصوصی است. معماری مسکن باید با ارزشهای فرهنگی و خانوادگی هماهنگ باشد و به بهبود کیفیت زندگی و حس تعلق کمک کند.
به نقل از خبرگزاری دنیای اقتصاد، در شرایط کنونی اقتصادی، شاهد تغییری بنیادین در سبک زندگی زوجهای جوان ایرانی هستیم. آزاده آقالطیفی، معمار و استاد دانشگاه شهیدبهشتی، به بررسی این تغییرات پرداخته و تأثیرات آن بر معماری مسکن را تحلیل کرده است. او معتقد است که فشارهای اقتصادی موجب شده تا بسیاری از زوجهای جدید به سکونت موقت در خانه والدین خود تمایل پیدا کنند. این پدیده، گرچه به ظاهر به معنای بازگشت به زندگی جمعی است، اما در واقع نشاندهنده نیاز به حفظ حریم خصوصی و کاهش مداخلات در زندگی شخصی است.
تاریخ معماری و شهرسازی ایران همواره بازتابدهنده ارزشهای اساسی نهاد خانواده بوده است؛ ارزشهایی همچون احترام به حریم خصوصی، همزیستی، و ارتباط با طبیعت و همسایگی. با این حال، در معماری مسکن معاصر، گاه شاهد فاصله گرفتن از این ارزشها هستیم که میتواند به افت کیفیت زندگی در خانه و محله منجر شود. برای پاسخ به این چالشها، هفت ویژگی کلیدی برای معماری سازگار با خانواده ایرانی پیشنهاد شده است که شامل اولویتبندی فضاهای خصوصی و حفظ حریم شخصی میشود.
با توجه به شرایط اقتصادی فعلی، بسیاری از خانوادهها مجبور به بازنگری در اولویتهای خود شدهاند. این تغییرات نه تنها بر سبک زندگی بلکه بر ساختار و طراحی مسکن نیز تأثیرگذار است. تحلیلگران اقتصادی پیشبینی میکنند که این روند میتواند به ایجاد الگوهای جدیدی در معماری مسکن منجر شود که هم با ارزشهای سنتی خانوادههای ایرانی هماهنگ باشد و هم نیازهای معاصر را برآورده سازد.
در پایان، میتوان نتیجه گرفت که معماری مسکن در ایران نیازمند تحولی است که نه تنها به نیازهای اقتصادی و اجتماعی کنونی پاسخ دهد، بلکه ارزشهای فرهنگی و خانوادگی را نیز حفظ کند. این تغییرات میتواند به بهبود کیفیت زندگی و ارتقای حس تعلق به جامعه منجر شود، در حالی که به زوجهای جوان امکان میدهد تا در محیطی امن و حمایتی زندگی کنند.
