روابط اقتصادی ایران و ونزوئلا با تمرکز بر همکاریهای فنی و سرمایهگذاریهای مشترک در حوزههای مختلف شکل گرفته است. با وجود کاهش مبادلات، تلاشهایی برای احیای این روابط در دولت سیزدهم صورت گرفته است. توافقات جدید اقتصادی میتواند نقطه عطفی در روابط دو کشور باشد.
به نقل از خبرگزاری دنیای اقتصاد، در دو دهه گذشته، روابط اقتصادی ایران و ونزوئلا بر پایه همکاریهای فنی-مهندسی و سرمایهگذاریهای مشترک در حوزههای مختلف از جمله مسکن، صنعت، و انرژی شکل گرفته است. این همکاریها که از اواسط دهه ۱۳۸۰ شدت یافت، در سالهای اخیر با کاهش چشمگیری مواجه شد و حجم مبادلات به کمتر از ۲۰۰ میلیون دلار رسید. با این حال، در دولت سیزدهم، تلاشهایی برای احیای این روابط صورت گرفته و پروژههای مشترکی در قالب قراردادهای دولتی و شرکتهای مشترک به اجرا درآمده است. این پروژهها شامل ساخت واحدهای مسکونی، کارخانههای صنعتی، و برنامهریزی برای کشت فراسرزمینی است.
تحولات اخیر در ونزوئلا، پرسشهایی درباره آینده این پروژهها و سرمایهگذاریهای ایران در این کشور به وجود آورده است. در جریان سفر رئیسجمهور ایران به ونزوئلا در خرداد ۱۴۰۲، مجموعهای از توافقات اقتصادی و تجاری جدید میان دو کشور اعلام شد که نشان از تمایل دو طرف برای تقویت همکاریهای اقتصادی دارد. این توافقات میتواند به عنوان نقطه عطفی در روابط دوجانبه عمل کند و فرصتی برای بازنگری در استراتژیهای اقتصادی ایران در ونزوئلا فراهم آورد.
با توجه به وضعیت اقتصادی ونزوئلا و چالشهای سیاسی و اقتصادی پیش روی این کشور، سرمایهگذاریهای ایران با ریسکهایی همراه است. اما در عین حال، فرصتهایی نیز برای بهرهبرداری از بازارهای جدید و توسعه همکاریهای صنعتی و تجاری وجود دارد. تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که با اتخاذ راهبردهای مناسب و مدیریت ریسک، ایران میتواند از این فرصتها بهرهبرداری کند و به تقویت جایگاه خود در بازارهای بینالمللی بپردازد.
در نهایت، موفقیت یا ناکامی این سرمایهگذاریها به توانایی ایران در تطبیق با شرایط متغیر اقتصادی و سیاسی ونزوئلا بستگی دارد. با توجه به تغییرات سریع در عرصه بینالمللی، ایران باید با دقت و برنامهریزی دقیق به این چالشها پاسخ دهد تا بتواند از مزایای همکاریهای اقتصادی با ونزوئلا بهرهمند شود.
