در شرایط تورم مزمن ایران، دولت بین یارانه نقدی و کالابرگ الکترونیک به عنوان ابزارهای حمایتی مردد است. یارانه نقدی آزادی مصرف را فراهم میکند، اما در بلندمدت کارایی خود را از دست میدهد، در حالی که کالابرگ با هدایت مصرف میتواند اثرات تورم را کاهش دهد.
به نقل از خبرگزاری جهان صنعت نیوز، در شرایطی که تورم مزمن و کاهش قدرت خرید به معضلاتی پایدار در اقتصاد ایران تبدیل شدهاند، دولت بار دیگر به سیاستهای حمایتی روی آورده است. در این میان، دو ابزار اصلی یعنی یارانه نقدی و کالابرگ الکترونیک، به مرکز توجه تبدیل شدهاند و هر یک موافقان و مخالفان خود را دارند. در این زمینه، پرسش اصلی این است که کدامیک از این ابزارها میتواند بهطور کارآمدتر و عادلانهتر به بهبود وضعیت اقتصادی خانوارها کمک کند.
یارانه نقدی بر اساس اصل آزادی مصرفکننده طراحی شده است و به خانوارها اجازه میدهد که خود تصمیم بگیرند چگونه منابع مالی دریافتی را هزینه کنند. این در حالی است که کالابرگ الکترونیک، حتی در شکل مدرن خود، به هدایت مصرف تأکید دارد و دولت را در نقش تعیینکنندهای قرار میدهد که مشخص میکند حمایتها باید به چه کالاهایی اختصاص یابند. در اقتصادی که با تورمهای دو رقمی پایدار مواجه است، این تفاوتها اهمیت ویژهای پیدا میکنند.
تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که یارانه نقدی، هرچند در کوتاهمدت میتواند نیازهای فوری خانوارها را برآورده کند، اما در بلندمدت به دلیل کاهش ارزش پول و افزایش قیمتها، کارایی خود را از دست میدهد. در مقابل، کالابرگ الکترونیک با تعیین دقیق کالاهای مورد نیاز، میتواند به کاهش اثرات تورم و بهبود رفاه خانوارها کمک کند. با این حال، اجرای موفقیتآمیز این سیاست نیازمند زیرساختهای مناسب و نظارت دقیق است.
در نهایت، انتخاب بین یارانه نقدی و کالابرگ الکترونیک به تحلیل دقیق شرایط اقتصادی و اجتماعی کشور بستگی دارد. با توجه به روندهای اقتصادی و شاخصهای موجود، سیاستگذاران باید تصمیمی اتخاذ کنند که نه تنها به بهبود وضعیت فعلی کمک کند، بلکه در بلندمدت نیز پایدار و مؤثر باشد. این انتخاب، نه تنها بر معیشت خانوارها بلکه بر کلیت اقتصاد کشور تأثیرگذار خواهد بود.
