رکود تورمی مزمن بهعنوان هشداری جدی برای اقتصاد تلقی میشود که بدون اصلاحات عمیق و پرهزینه، خروج از آن غیرممکن است. این وضعیت ناشی از ناترازیهای اقتصادی و سیاستهای موقتی است که تورم را مزمنتر و رکود را عمیقتر میکند. اصلاحات ساختاری ضروری است.
به نقل از خبرگزاری عصر اقتصاد، در شرایط کنونی، پدیده «رکود تورمی مزمن» دیگر یک رخداد استثنایی نیست، بلکه بهعنوان هشداری جدی برای ورود اقتصاد به یک تله ساختاری پیچیده تلقی میشود؛ تلهای که خروج از آن بدون اصلاحات عمیق و پرهزینه غیرممکن به نظر میرسد. این وضعیت به معنای همزمانی پایدار تورم بالا، رشد اقتصادی ضعیف یا منفی و بیکاری ساختاری است. تفاوت این نوع رکود تورمی با نوع کلاسیک آن در «دوام» و «نهادینهشدن» بحران نهفته است. حتی در دورههای آرامش نسبی، اقتصاد قادر به بازیابی موتور رشد خود نیست و تورم به بخشی از زندگی روزمره و انتظارات عمومی تبدیل شده است.
این وضعیت نشاندهنده آن است که مشکلات اقتصادی تنها به سیاستهای کوتاهمدت محدود نمیشوند، بلکه ریشه در ساختارهای ناکارآمد اقتصادی دارند. یکی از عوامل کلیدی در شکلگیری رکود تورمی مزمن، ناترازیهای انباشته در اقتصاد است؛ از جمله کسری بودجه مزمن، نظام مالی و بانکی شکننده، وابستگی به منابع ناپایدار و ضعف بهرهوری. سیاستگذاران غالباً به راهحلهای موقتی روی میآورند که ممکن است در کوتاهمدت فشار را کاهش دهند، اما در بلندمدت تورم را مزمنتر و رکود را عمیقتر میسازند.
نتیجه این رویکردها، اقتصادی است که نه توان مهار تورم را دارد و نه قدرت ایجاد رشد پایدار. برای خروج از این وضعیت، نیاز به اصلاحات ساختاری و سیاستهای اقتصادی بلندمدت و پایدار وجود دارد. پیشبینیها نشان میدهند که بدون چنین اصلاحاتی، اقتصاد در آینده نزدیک با چالشهای بیشتری مواجه خواهد شد. در نهایت، برای جلوگیری از عمیقتر شدن این بحران، اتخاذ رویکردهای جدید و مؤثر ضروری به نظر میرسد.
