صنعت فرش ایران با رکودی بیسابقه مواجه است که بر کسبوکارهای محلی تأثیر منفی گذاشته و صادرات آن به کمتر از ۴۰ میلیون دلار کاهش یافته است. کارشناسان بر لزوم تغییرات اساسی در سیاستهای حمایتی و اقتصادی برای احیای این صنعت تأکید دارند.
به نقل از خبرگزاری دنیای اقتصاد، صنعت فرش ایران، یکی از نمادهای فرهنگی و اقتصادی کشور، در حال تجربه رکودی بیسابقه است که به شدت بر کسبوکارهای محلی تأثیر گذاشته است. اکرم فخری، بافندهای ۴۵ ساله از کاشان، شهری که به زیبایی هنرهای دستیاش شهرت دارد، با نگرانی از افزایش هزینههای تولید و کاهش سودآوری سخن میگوید. او توضیح میدهد که برای تهیه مواد اولیه نظیر پشم و ابریشم، مبلغی بالغ بر ۲۵۰ دلار هزینه میکند و سپس یک سال از عمر خود را صرف بافت فرش مینماید. در بهترین حالت، اگر محصول نهایی بدون نقص باشد، میتواند آن را با قیمتی کمی بیش از ۶۰۰ دلار به فروش برساند. فخری با اشاره به نبود حمایتهای تأمین اجتماعی و کمکهای دولتی، از فرسودگی جسمی و مالی خود میگوید و از ناتوانی در استخدام کمکبافنده به دلیل مشکلات مالی شکایت دارد.
بررسیهای کمیسیون فرش و صنایعدستی اتاق بازرگانی ایران نشان میدهد که صادرات فرش در سال جاری به رقمی کمتر از ۴۰ میلیون دلار کاهش خواهد یافت، در حالی که این رقم در سال گذشته ۴۱.۷ میلیون دلار بود. مرتضی حاجیآقامیری، رئیس این کمیسیون، با اشاره به اینکه میانگین صادرات سالانه در شش سال اخیر همواره زیر ۱۰۰ میلیون دلار بوده، این وضعیت را «نزدیک به صفر» توصیف میکند. این کاهش چشمگیر در صادرات، زنگ خطری برای اقتصاد کشور و بهویژه برای صنعت فرش محسوب میشود که زمانی یکی از مهمترین منابع درآمد ارزی ایران بود.
با توجه به این شرایط، نیاز به تغییرات اساسی در سیاستهای حمایتی و اقتصادی بیش از پیش احساس میشود. کارشناسان اقتصادی بر این باورند که دولت باید با ارائه تسهیلات مالی و کاهش هزینههای تولید، به احیای این صنعت کمک کند. همچنین، توسعه بازارهای صادراتی جدید و بهبود کیفیت محصولات میتواند به بازگشت رونق به این صنعت کمک کند. با توجه به اهمیت استراتژیک صنعت فرش برای اقتصاد کشور، اتخاذ راهکارهای مؤثر و پایدار میتواند به جلوگیری از سقوط کامل این بخش حیاتی کمک کند.
