ناآرامیهای ونزوئلا تأثیر محدودی بر اقتصاد ایران دارد، اما فرصتی برای بازنگری در استراتژیهای اقتصادی و تقویت همکاریهای بینالمللی فراهم میکند. ایران باید با کاهش وابستگی به شرایط سیاسی ونزوئلا و تنوعبخشی به استراتژیها، حضور خود در بازارهای آمریکای جنوبی را گسترش دهد.
به نقل از خبرگزاری اقتصاد آنلاین، در بحبوحهی ناآرامیهای سیاسی و اجتماعی در ونزوئلا و دستگیری نیکلاس مادورو، پرسشهای بسیاری درباره تأثیرات احتمالی این تحولات بر روابط اقتصادی ایران و ونزوئلا مطرح میشود. ونزوئلا در سالهای اخیر به یکی از مقاصد استراتژیک برای ایران تبدیل شده است. در خردادماه ۱۴۰۲، ابراهیم رئیسی، رئیسجمهور ایران، با هدف تقویت همکاریهای اقتصادی به کاراکاس سفر کرد و در این سفر، بیش از بیست سند همکاری در حوزههای انرژی، پتروشیمی، حملونقل هوایی و خدمات فنیمهندسی به امضا رسید. این توافقات بهعنوان سکویی برای افزایش مبادلات اقتصادی و بازگشت ایران به بازار آمریکای جنوبی در نظر گرفته شده بود.
با این حال، بررسی دقیق آمارهای تجاری نشان میدهد که فاصلهای قابلتوجه میان اهداف بلندپروازانه و واقعیتهای اقتصادی وجود دارد. دادههای رسمی گمرک حاکی از آن است که حجم تجارت ایران با ونزوئلا بهمراتب محدودتر از آن است که بحرانهای سیاسی یا تغییرات دولت در کاراکاس بتواند تأثیر چشمگیری بر درآمدهای صادراتی ایران داشته باشد. در سال ۱۴۰۱، صادرات ایران به ونزوئلا بالغ بر ۱۱۸ میلیون دلار بود، رقمی که در مقایسه با دیگر مقاصد صادراتی ایران، چندان قابلتوجه نیست.
از منظر اقتصادی، این وضعیت نشان میدهد که هرچند توافقات دوجانبه میتوانند بهطور نظری زمینهساز توسعه روابط اقتصادی باشند، اما تحقق این اهداف نیازمند شرایط باثباتتری در ونزوئلا و برنامهریزی دقیقتر از سوی ایران است. تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که برای بهرهبرداری کامل از فرصتهای موجود، ایران باید به دنبال راهکارهایی برای کاهش وابستگی به شرایط سیاسی متغیر در ونزوئلا باشد و استراتژیهای متنوعی را برای گسترش حضور خود در بازارهای آمریکای جنوبی اتخاذ کند.
در نهایت، هرچند ناآرامیهای ونزوئلا بهطور مستقیم تأثیر محدودی بر اقتصاد ایران دارد، اما این تحولات میتواند بهعنوان هشداری برای بازنگری در استراتژیهای اقتصادی و تقویت همکاریهای بینالمللی ایران عمل کند. با در نظر گرفتن شرایط کنونی، ضروری است که ایران بهطور فعالانه به دنبال فرصتهای جدید در بازارهای جهانی باشد و از تجربیات گذشته برای بهبود جایگاه خود در عرصه بینالمللی بهرهبرداری کند.
