بحران دارویی در ایران؛ پایان ذخایر فاکتور ۱۳ و چالشهای ورود به کشور

کمبود داروی فاکتور ۱۳ به بحران ملی تبدیل شده و بیماران هموفیلی در ایران با مشکلات جدی مواجهاند. تحریمها بهطور غیرمستقیم واردات دارو را پیچیده کرده و نیاز به راهکارهای فوری برای تسهیل واردات و همکاری نهادهای دولتی و خصوصی احساس میشود.
به نقل از خبرگزاری دنیای اقتصاد، در حالی که کمبود داروی فاکتور ۱۳ به یک بحران ملی تبدیل شده است، بیماران هموفیلی در سراسر کشور با نگرانیهای فزایندهای روبرو هستند. این کمبود نه تنها به یک شهر یا استان خاص محدود نمیشود، بلکه تمامی نقاط کشور را تحت تأثیر قرار داده است. در استان خراسان رضوی، تنها یک مرکز تخصصی برای درمان بیماران هموفیلی وجود دارد که داروخانهای نیز برای توزیع داروی مورد نیاز در همان مکان مستقر است. با این حال، بیماران گزارش میدهند که بیش از چهار ماه است با کمبود این داروی حیاتی دست و پنجه نرم میکنند. به گفته مدیر کانون هموفیلی، ذخیره اورژانسی فاکتور ۱۳ از یک ماه پیش به پایان رسیده است و علت اصلی این بحران، نه کمبود ارز، بلکه تأثیرات غیرمستقیم تحریمها بر فرآیند واردات دارو به کشور است.
اگرچه دارو و غذا به طور رسمی تحت تحریمهای بینالمللی قرار ندارند، اما گزارشهای متعددی از دشواریهای دسترسی به دارو در ایران، از جمله کمبود فاکتور ۱۳، منتشر شده است. این دارو که به طور کامل وارداتی بوده و تولید داخلی ندارد، اکنون به یکی از چالشهای عمده در حوزه بهداشت و درمان کشور تبدیل شده است. در خراسان رضوی، بیش از ۱۵۰۰ بیمار هموفیلی به این دارو وابستهاند و نبود آن میتواند عواقب جدی برای سلامت این بیماران به همراه داشته باشد.
تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که تأثیرات غیرمستقیم تحریمها به ویژه در حوزه بانکی و نقل و انتقالات مالی، فرآیند واردات دارو را پیچیدهتر کرده است. این وضعیت نشاندهنده نیاز فوری به راهکارهای کارآمد برای تسهیل واردات داروهای حیاتی است. با توجه به شرایط کنونی، پیشبینی میشود که در صورت عدم اتخاذ تدابیر مناسب، این بحران میتواند به سایر داروهای حیاتی نیز سرایت کند و فشار بیشتری بر سیستم بهداشتی کشور وارد نماید.
در پایان، لازم است تأکید شود که حل این بحران نیازمند همکاری و هماهنگی گسترده میان نهادهای دولتی و خصوصی است. ایجاد مسیرهای مالی جایگزین و تسهیل فرآیندهای وارداتی میتواند به کاهش فشار بر بیماران و سیستم بهداشتی کشور کمک کند. تنها با اتخاذ چنین تدابیری میتوان از تکرار این مشکلات در آینده جلوگیری کرد و اطمینان حاصل نمود که بیماران به داروهای ضروری خود دسترسی دارند.




